KUYU

Tankların önünde insan olduk

Bariyerlere şiir yazdık

Bombalara karşı seviştik

Kayanın söylediği gibi…

Cenaze arabalarına bağırdık

Yüksek sesle

Gırtlağımız yırtılana dek.

Resim yaptık

İç savaşları yıktık boyalarda

Derin bir kuyunun içinde

Karanlıkta kaldık

Duvarlarına çizdik

Ellerimiz kanayana

Kalbimiz durana

Gözlerimiz yaştan buğulana

Ruhumuz süzülüp kaybolana…

 

Zaman ve iç kıyıcı insan doğası

Bizi duymadı.

 

28 Şubat 2026

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir