Dorothy Parker’ın “In April, in April” diye başlayan bir şiiri var.
Mevsimler.
Ve onun esiri bizler.
Esir olmak güzel şey.
Bir şeylere, birilerine…
Gülüşlere, acılara…
Acı çekmenin bile bir mevsimi var.
Sonbahar mesela öyle bir mevsim.
Söylenmemişlerin yaprakların altında gizlendiği bir mevsim.
Bir mevsimden başka bir mevsime geçmek mümkün olsa
Yapardık belki de…
Ama bu mümkün değil
Biliriz.
Yine de mevsimleri hayal ederiz ve beraberinde getirdiklerini…
Ekim 2012.
Kim bilir belki 10 sene sonra unutacağım bir ay, bir an.
Ekim 2012.
Çizdim seni.
Beni unutma…